اندوه

عمرم را به تو بخشیدم

اندوهم را اما با خود به

گور خواهم برد

آنا اخماتووا

تصلیب

دریا فتم  گونه ها چه شتابنده به گود می نشینند
چگونه ترس از زیر پلکها دزدانه سرک میکشد
چگونه رنج، خطوط میخی خود را بر گونه حک می کند
و موهای سیاه وجو گندمی یکباره نقره ای میشوند
چگونه تبسم بر لبان فرمان پذیر می پژمرد
و رعشه ی ترس پوزخندی را میخشکاند
برای همه آنانی که در زیرآن دیوار سرخ بی روزن با من بودند
دعا می کنم .

*قطعه ای از تصلیب آخماتوا ،شاعر روس

*نشانی مرتبط
ویژه نامه آنا آخماتووا / سمرقند

چپق ، افیون توده ها

چپق

چپق بکشید تا سلامت باشید